De Mongolen komen!

Van onze verslaggever. Het aantal meldingen van kindermishandeling is met 60% gestegen! Wat betekent dat? Wordt er meer mishandeld, wordt het vaker gezien, is de Kinderbescherming eindelijk wakker geworden, wordt een eeuwenoud probleem eindelijk op waarde geschat en stellen mensen zich actiever op? Waarschijnlijk dat laatste. Toen Rowena Rikkers’ lot bekend werd was de verontwaardiging zo enorm dat bij alle media, alle ambtelijke instanties, alle mishandelende ouders en alle mishandelde kinderen en vooral ook alle ‘buren van’, ‘vrienden van’ en ‘familie van’ de alarmbellen afgingen (Wat was dat? Stond haar naam daar nou? Ja die stond daar! Niet vergeten hé die naam!). En daarna gebeurde het weer, en weer, en weer, en weer. Heel langzaam steeg de verontwaardiging nog meer, werd er budget uitgetrokken voor voorlichtingscampagnes, werden procedures bij Kinderbescherming gestroomlijnd en werd verantwoordelijkheid genomen, er viel zelfs een enkel ontslag. Ik vond dat veel te langzaam gaan. Een vriend zei mij toen: “Ja maar bij die Kinderbescherming werken 25.000 mensen, dat verander je niet in één dag” waarop ik antwoordde “Djengis Khan begon met een leger van 25.000 man en veroverde de wereld uiteindelijk met een leger van een miljoen, waarom kunnen wij hier dan die kinderbescherming niet op orde krijgen?”. Nou Djengis Khan deed er 50 jaar over. Te paard mannen!